Category Archives: મુકતક

મુકતક

પન્નગ

♥ પંચમ શુક્લ એ ઉપરથી સ્નિગ્ધ, સાલસ, સંત ને સંમોહી લાગે, શબ્દ પણ એવા પ્રયોજે  કે નગદ નિર્મોહી લાગે. એ નમે, વંદે, વખાણે- સ્પર્શ પણ કોમળ કરે, ભોણમાં સરકે કે એનું ભૂરું થાતું લોહી લાગે. મે ૨૦૧૦ પન્નગ: સર્પ –> પદ્ ( પગ ) + ન ( નહિ/વગર ) + ગ (ગમન કરનાર ) Advertisements

મુક્તક

♥ પંચમ શુક્લ આ કાગઝી તમાશાને કોઈ કાળી ટીલી કરો, જો ટીલી થઈ શકે ના તો આંખ થોડી નીલી કરો. છો ચોતરફ દલાલી અને ચોતરફ ગુલાલી ઉડે, જો થઈ શકે તો યત્ન કરી જાતને અબીલી કરો. ૧૫/૯/૨૦૧૧

દિપ્તવેધ

♥ પંચમ શુક્લ પણછ ખેંચી કાન લગ; તીર અવળું મૂક્યું, દૃષ્ટિ ખૂંપી ક્ષિતિજ; વેધ અદૃષ્યનો. એ પછીથી સતત આંખ રાતી રહી, શ્વાસ લેતા રહ્યા માપસરની હવા. ૧૪-૬-૨૦૧૦

મુકતક

♥ પંચમ શુક્લ ખંધોલો દઈને તું ખેડવ, ખેડવ કમાડ કાઠું, હૈયામાંથી હેત વહે નિત એવું પછાડ કાઠું. સુખમાં દુઃખનો, દુઃખમાં સુખનો એવો કરી દે ભેગ, ક્ષણ પણ ક્ષણમાં રહેવા માગે એવું વિતાડ કાઠું. ૨૮-૦૨-૨૦૧૦

એવું થાય ?

♥ પંચમ શુક્લ કદી એ ઝાઝું થાય ?  થોડું થાય ? ગધેડું ગંગા ન્હાય ઘોડું થાય ? કહે એ: “ના શું થાય ? ચોક્કસ થાય !” બને, કે – વહેલું થાય, મોડું થાય ! ૧૯/૬/૦૯ છંદ-વિધાનઃ લગાગા ગાગાગાલ ગાગાગાલ

વિચાર આવે

♥ પંચમ શુક્લ વિચાર આવે, સ્થિર રહે; ને સરે, નજર ફરે બસ – ના કશુંયે અડે. જડત્વ કે સમતા ગમે તે ગણો, શરીરનું ખોખું પરમહંસ રે’ ! જાન્યુઆરી, ૨૦૧૦ (પ્રકાશિત: ઑપિનિયન, ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૦)

ખરજ કહે છે!

♥ પંચમ શુક્લ દેખીને દાઝવું ફરજ કહે છે, આંખ જો બંધ તો અરજ કહે છે. ખર તણી ભૂંક કે મોર ટહૂકાર, આમ તો બેયને ખરજ કહે છે! ૨૩/૫/૨૦૦૯

દર્દી અને ઘડિયાળ

♥ પંચમ શુક્લ સમયનો સકંજો અને હું અને તું! લડે પંજે પંજો અને હું અને તું! ક્ષણેક્ષણની કીડી, ક્ષણેક્ષણના ચટકા, ડઝન બે સિરીંજો અને હું અને તું! ૧૫/૯/૨૦૦૯

એનું એ છે

♥ પંચમ શુક્લ જીવન એનું એ છે, મરણ એનું એ છે, વિસ્તરતું જતું ક્ષણનું રણ એનું એ છે. બધાં દુઃખનું ઓસડ આ દહાડા, ખરું! પણ- હૃદયમાં જખમનું સ્મરણ એનું એ છે! ૨૨/૦૮/૨૦૦૯

ગઝલ એની એ છે

♥ પંચમ શુક્લ બધું એનું એ છે, બધા એના એ છે, ગઝલ એની એ છે, ગીતો એના એ છે! તમે નીકળ્યા’તા ગઝલને બદલવા, નથી કાફિયા પણ રદીફઃ ‘એના એ છે’ ! ૨૨/૦૮/૨૦૦૯