To: John Keats’s ‘On Grasshopper and Cricket’

♥ પંચમ શુક્લ

નથી થતી કવિતા કદી નિષ્પ્રાણ પૃથ્વિની,
નથી થતી અરે! આતપનાય કોપથી.
ભઠતા સૂર્યથી તપ્ત-સંતપ્ત
પંખીઓ બધાં
ઘટાટોપ વૃક્ષની શાતા મહીં
સાવ મૂંગા ઝોલે ચડે,
તેવે સમે ..
કાંટાળી વાડ ગૂંજે
તીતીઘોડાના તાન પલટે!

૪-૩-૨૦૧૦

12 Comments

  1. pragnaju
    Posted મે 1, 2010 at 11:05 pm | Permalink

    કવિ કીટ્સની અમારી ખૂબ પ્રિય કવિતા.
    કવિની માન્યતા છે કે કુદરતનું સૌંદર્ય કદી પૂર્ણ થતું નથી.-ઉનાળામાં તીતીઘોડાના ગુંજનમા અને શિયાળામા કંસારીના ગાનમા. આમા કીટ્સની સરખામણી માનવ જીવન સાથે છે કે સૌંદર્ય ફક્ત યુવાનીમા જ છે એવું નથી-વૃધ્ધવસ્થાનો સમય પણ સોનેરી છે.
    મૂળ કાવ્યના શબ્દો જોઈએ
    The poetry of earth is never dead:
    When all the birds are faint with the hot sun,
    And hide in cooling trees, a voice will run
    From hedge to hedge about the new-mown mead;
    That is the Grasshopper’s–he takes the lead
    In summer luxury,–he has never done
    With his delights; for when tired out with fun
    He rests at ease beneath some pleasant weed.
    The poetry of earth is ceasing never:
    On a lone winter evening, when the frost
    Has wrought a silence, from the stove there shrills
    The Cricket’s song, in warmth increasing ever,
    And seems to one in drowsiness half lost,
    The Grasshopper’s among some grassy hills.
    ભાવાત્મક ભાષાંતર બદલ અભિનંદન

  2. Posted મે 2, 2010 at 12:59 pm | Permalink

    તીતીઘોડાના તાન પલટે!
    સરસ ભાવની સચોટ પધ્ધતિમાં રજૂઆત.

  3. Posted મે 4, 2010 at 12:52 am | Permalink

    ભાવાનુવાદ અને શબ્દાનુવાદ વચ્ચેની ભેદરેખાની સીમા.

  4. himanshupatel555
    Posted મે 5, 2010 at 12:12 am | Permalink

    ભાષા-અંતરને સાવ ગાળી કાઢવાની હદ સુધી લઈ જવાયેલી સર્જક પ્રક્રિયાની અહીં અનુભૂતી થાય છે.
    અહીં ભાવનુવાદ કે શબ્દાનુવાદ જેવી સંજ્ઞાઓ રદ
    કરી આજે નવી સંજ્ઞા મૂકું છું-સર્જક્તાનુવાદ.

  5. Posted મે 5, 2010 at 10:05 pm | Permalink

    what a lovely BHAVANUVAAD.I HAVE ENJOYED THE ENGLISH original poem and NOW THIS LOVELY VERY CREATIVE “bhavanuvaad…”kudos,pancham…
    igvyas

  6. Posted મે 8, 2010 at 4:28 am | Permalink

    સાચુ કહ્યું. અદ્ભુત કહ્યું.

  7. વિહંગ વ્યાસ
    Posted મે 8, 2010 at 1:31 pm | Permalink

    અનુવાદ કરનાર સર્જકની ચેતનાનો સ્પર્શ મળે ત્યારે તે કેવળ અનુવાદ ન રહેતા અનુ- સર્જન બને છે, સુંદર અનુ-સર્જન છે પંચમભાઇ ! સાંઇ મકરંદ યાદ આવ્યાં : “સૌંદર્યનું ગાણું મુખે મારે હજો”

  8. Posted મે 10, 2010 at 4:24 am | Permalink

    “કાંટાળી વાડ ગૂંજે
    તીતીઘોડાના તાન પલટે!”

    oh ho…

    jabru se..

  9. Posted મે 12, 2010 at 7:03 am | Permalink

    આ રચનામાં પંચમજી ઝલકે છે.શબ્દો તો પંચમ-કાવ્યશબ્દકોષના જ છે. ઘણી વખત એવું થાય છે, મૂળ રચનાકારથીએ ભાવ રજુ કરવામાં ભાવાનુવાદ કરવા વાળો કર્તા ચડી જાય.

  10. Posted મે 13, 2010 at 9:35 pm | Permalink

    કીટ્સને સંતોષે એવો ભાવાનુવાદ! શાબાશ પંચમ.

  11. Posted મે 14, 2010 at 1:09 pm | Permalink

    Nice! Very Nice !
    Dr. Chandravadan Mistry
    http://www.chandrapukar.wordpress.com
    Panchambhai Hope to see you on Chandrapukar

  12. Posted June 12, 2010 at 6:50 am | Permalink

    સાદ્યંત સંતર્પક રચના થઈ છે…

    આનંદ થયો, પંચમદા !!


Post a Comment

Required fields are marked *
*
*

%d bloggers like this: