ઍથલીટ

♥ પંચમ શુક્લ

છંદની કાખઘોડી લઈ ચાલતું કાવ્ય

વિકલાંગ છે એ  સબબ

લોકનો કર્ણભીય લાભ ખાટી જતું હોય છે.

ને અછાંદસને ભાગે સતત

દોડવું,  કૂદવું;

“દોડ લાંબુ હજી; કૂદ ઊંચુ હજી- તો જ તું કાવ્ય”

એ માનદંડ

હાડકા તોડતો હોય છે.

??-૧૨-૨૦૦૯


Advertisements

18 Comments

  1. Posted ડિસેમ્બર 15, 2009 at 8:10 પી એમ(pm) | Permalink

    ઉપમા અલંકારનો સુંદર પ્રયોગ! 🙂

  2. Posted ડિસેમ્બર 15, 2009 at 9:11 પી એમ(pm) | Permalink

    સુંદર ‘વિવેચન -કાવ્ય’ પંચમ!

  3. રાકેશ ઠક્કર, વાપી
    Posted ડિસેમ્બર 16, 2009 at 10:57 એ એમ (am) | Permalink

    બહુ જ સરસ કાવ્ય.સુંદર વિચાર.
    “દોડ લાંબુ હજી; કૂદ ઊંચુ હજી- તો જ તું કાવ્ય”

  4. vishveshavashia
    Posted ડિસેમ્બર 16, 2009 at 12:27 પી એમ(pm) | Permalink

    વાહ! આ પ્રવાહીતા જારી રહેશે એવી આશા છે. મારા માટે નવા શબ્દો શીખવાનો સિલસીલો પણ જારી છે. કર્ણભીય?

    શીર્ષક ખાસ આકર્ષક!

    –Vishvesh
    http://vishvesh77.wordpress.com/

  5. Posted ડિસેમ્બર 16, 2009 at 6:40 પી એમ(pm) | Permalink

    સચોટ વાત અને કાવ્ય ચોટદાર.

  6. Posted ડિસેમ્બર 17, 2009 at 8:54 એ એમ (am) | Permalink

    છંદના છંદે તમે જ તો ચડાવ્યો છે, હવે છટકવા નહીં દઉં-પ્રોમિસ

  7. Shirish Dave
    Posted ડિસેમ્બર 17, 2009 at 3:38 પી એમ(pm) | Permalink

    રસાત્મકં વાક્યં કાવ્યં

  8. Posted ડિસેમ્બર 19, 2009 at 2:26 પી એમ(pm) | Permalink

    ગજબનું અવલોકન છે તમારું!જે તે વિષય પ્રત્યેનું તમારું જોડાણ અભિનંદનને પાત્ર છે. એક મજાનું કાવ્ય!!

  9. Ramesh Patel
    Posted ડિસેમ્બર 19, 2009 at 5:48 પી એમ(pm) | Permalink

    કાવ્ય જગતના દર્શનમાંથી રમેલી અને સંદેશો દેતી

    નવલી કૄતિ.

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

  10. sudhir patel
    Posted ડિસેમ્બર 20, 2009 at 2:46 એ એમ (am) | Permalink

    I enjoyed the new way of expression in short prose poem!
    Sudhir Patel.

  11. Posted ડિસેમ્બર 20, 2009 at 5:02 એ એમ (am) | Permalink

    લય અને છંદ કાવ્યના દેહને ઉઠાવ આપે અને મોઢે ચઢી જાય તેવું બનાવે છે. અછાંદસ રચનામાં ભાવ કે લાગણી ભરેલી હોય છે પણ એ ઝટ મોઢે નથી ચઢતાં. ખરું ને ?

  12. readsetu
    Posted ડિસેમ્બર 26, 2009 at 12:06 એ એમ (am) | Permalink

    Good

    Lata HIrani

  13. himanshupatel555
    Posted ડિસેમ્બર 29, 2009 at 1:33 એ એમ (am) | Permalink

    છંદ અને અછાંદસ એ બન્નેવ એક જ સિક્કની બે બાજું છે.એક સ્થિતિસ્થાપક પરિસ્થિતિ છે અને બીજું આધુનિક દેખાવનો
    આડંબર છે.જો છંદમાં જ લખવું હોય તો એ જ વાક્યના લાંબા-ટૂંકા ટૂકડા મૂકવાથી કેવળ કવિતાનો આકાર બદલાય. પણ છંદબધ્ધ કાવ્ય અછંદબધ્ધ નથી થઈ જતું.(જેને અછાંદસ નામ નવ્યતા માટે જ અપાયું હશેને ?)આ વિવાદ આ કાવ્યથી છેડાય એ જ મહ્ત્વનું રહેશે.હું હમેશા સ્વછંદ કાવ્ય જ લખું છૂં-અછંદબધ્ધ.કાવ્ય પંક્તિમાં લય માટે છંદ આવશ્યકતા નથી,અને એવાં અનેક કાવ્ય કે પંક્તિઓ
    મને મોઢે છે.કવિતા રસનો વિષય છે,છંદનો નહીં.

  14. Posted જાન્યુઆરી 12, 2010 at 7:14 એ એમ (am) | Permalink

    very true… & nicely expressed !

  15. pragnaju
    Posted જાન્યુઆરી 18, 2010 at 7:46 એ એમ (am) | Permalink

    છંદની કાખઘોડી લઈ ચાલતું કાવ્ય
    વિકલાંગ છે એ સબબ
    લોકનો કર્ણભીય લાભ ખાટી જતું હોય છે
    સચોટ.સુંદર
    મનની લાગણીને ગીત,દોહા,ગઝલમાં એવી સરસ રીતે ગૂંથાય છે,કવિતાઓ મનોહર હૃદયસ્પર્શી બને છે.કાવ્ય અને કવિની જુગલબંદી સફળ બનાવનાર છંદ છે
    ‘એક બાર બસ જો તુ ઠાને,
    ક્યા હિંમત હૈ ઈસ માનવ કી,
    નાકી કે ઇસ બલ કે આગે,
    ક્યા બિસાત હૈ અબ દાનવ કી.’
    કલમમાં જોર છે.
    તલવાર કરતાં પણ કલમ ચડિયાતી.
    આ વાત ને સાચી પુરવાર કરતી કવિતાઓ
    સછંદ જ હોય છે-
    કુછંદે ચઢેલી વૈશાખીથી લથડીઆ ખાતી નથી

  16. Posted જાન્યુઆરી 25, 2010 at 7:38 પી એમ(pm) | Permalink

    ઈ-સ્નીપની મદદથી કાવ્યપઠનની ઑડિયો લિંક ઉમેરવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે. સંભળાય છે કે નહીં તે જણાવશો. વધુ સરળતા ભરી અને ભરોસાપાત્ર અન્ય કોઈ સગવડ ધ્યાનમાં છે?

  17. vishveshavashia
    Posted જાન્યુઆરી 28, 2010 at 12:14 પી એમ(pm) | Permalink

    પંચમભાઈ, કાવ્યપઠન સ્પષ્ટ સંભળાય છે. આ પ્રયોગ ચાલુ રાખવા વિનંતી છે.

  18. Narendra Ved
    Posted જૂન 4, 2010 at 5:23 પી એમ(pm) | Permalink

    Simply “Adbhut Samvedano”…. keep up your writing more….


Post a Comment

Required fields are marked *
*
*

%d bloggers like this: