દર્દી અને ઘડિયાળ

♥ પંચમ શુક્લ

સમયનો સકંજો અને હું અને તું!
લડે પંજે પંજો અને હું અને તું!

ક્ષણેક્ષણની કીડી, ક્ષણેક્ષણના ચટકા,
ડઝન બે સિરીંજો અને હું અને તું!

૧૫/૯/૨૦૦૯

16 Comments

  1. Posted October 1, 2009 at 2:10 pm | Permalink

    સરસ છે.
    આશા છે કે તમે ૧૫/૦૯ એ દર્દી નો’તા બન્યા.
    Hope all is well. However, great imagination.

  2. Posted October 1, 2009 at 2:44 pm | Permalink

    સુંદર મુક્તક, મને તો ઘડીભર ગાંઘી યાદ આવી ગયા…
    આજના દીવસે જ ગાંધિ સાંભરે
    ક્યાંક સેવારત હશે બિમારમાં
    પણ દર્દીની દર્દની સરસ અભિવ્યક્તિ…મજા આવી ગઈ.

  3. pragnaju
    Posted October 2, 2009 at 10:42 am | Permalink

    દર્દી અને ઘડિયાળ
    સમયનો સકંજો અને હું અને તું!
    લડે પંજે પંજો અને હું અને તું!
    આતો અમારો અનુભવ
    આવા દર્દી પણ હોય
    ડોકટર: તમારી નાડી તો ઘડિયાળ જેવી જ સ્થિર અને ધીમી લાગે છે.
    દર્દી: સાહેબ, તમે તમારો હાથ મારી નાડી પર નહિ, પણ મારી ઘડિયાળ પર મૂકયો

  4. mrunalini
    Posted October 2, 2009 at 10:51 am | Permalink

    ક્ષણેક્ષણની કીડી, ક્ષણેક્ષણના ચટકા,
    ડઝન બે સિરીંજો અને હું અને તું!
    હું અને તું!
    દર્દી અને ડોકટર
    એક ડૉક્ટર દર્દીઓની દવા કરે છે પૈસા કમાવા માટે, બીજો નામના મેળવવા માટે, ત્રીજો સેવા કરવા માટે. કામ તો એનું એ જ – દુનિયાની દષ્ટિએ; પણ ભગવાનના દરબારમાં એના જુદા જુદા હિસાબ નોંધાય છે, અને એનું વળતર પણ જુદાં જુદાં ચલણમાં અપાય છે – સોનામાં, રૂપામાં કે ત્રાંબામાં. અને સોનાનો એક કણ ત્રાંબાના ઢગલા કરતાં કીમતી છે એ દુનિયા પણ કબૂલ કરે છે. ઉત્તમ પરિણામ તો ત્યારે આવે કે જ્યારે ઢગલો થાય અને તે સોનાનો થાય. અને આપણાં રોજનાં કાર્યોનો ઢગલો સોનાનો બનાવવાની જડીબુટ્ટી આપણા હૃદયમાં જ છે. કામ એનાં એ જ, પણ એની પાછળની ભાવના જુદી જુદી. દ્રવ્યના અણુપરમાણુઓ એના એ જ, પણ તેને એકબીજાની આસપાસ ફરતા મૂકનાર શક્તિ જુદી જુદી. તીર ઊંચે ઊડે એ માટે આંખથી અને દિલથી ઊંચું નિશાન આંબવું જોઈએ.

  5. himanshupatel555
    Posted October 2, 2009 at 11:52 am | Permalink

    nice,
    syringes- word well used.

  6. Posted October 3, 2009 at 5:29 am | Permalink

    સુંદર રચના..

  7. Posted October 4, 2009 at 2:56 pm | Permalink

    બધા દર્દની દવા સમય હોય છે પણ દર્દ સાથે સમય પસાર કરવો કઠે છે. પંચમભાઈ સુંદર મુક્તક.

  8. Posted October 6, 2009 at 4:04 am | Permalink

    i am always afraid of syringe.Nice muktak.Feelings of sick person.
    Sapana

  9. vishveshavashia
    Posted October 6, 2009 at 6:45 am | Permalink

    Wah, Panchambhai! Last line ‘ડઝન બે સિરીંજો અને હું અને તું!’ lifts the entire muktak to a newer height! I noticed how seamlessly the english words gel in the expression!

    Vishvesh

    http://vishvesh77.wordpress.com/

  10. Posted October 9, 2009 at 12:28 pm | Permalink

    મારા પિતાજી જ્યારે હોસ્પીટલ માં હતા ત્યારે એક શેર લખ્યો હતો
    ખીલાની વેદના તો તેં સહી લીધી ઇસુ
    કાંટા ગુલાબના તને ખટકે છે ખરા?

  11. sudhir patel
    Posted October 11, 2009 at 2:22 am | Permalink

    Enjoyed your nice ‘Muktak’!
    Sudhir Patel.

  12. Posted October 11, 2009 at 6:34 pm | Permalink

    ઘણી જ સુંદર અભિવ્યક્તી..ટૂંકુ ને ટચ અને ઘણું બધું.

  13. Ramesh Patel
    Posted October 14, 2009 at 4:28 am | Permalink

    ક્ષણેક્ષણના ચટકા,

    ટૂંકુ ને ટચ

    સુંદર અભિવ્યક્તી.

    Ramesh Patel(Aakashdeep)

  14. Dr.Firdosh Dekhaiya
    Posted October 22, 2009 at 5:46 pm | Permalink

    good one.as a medico i liked it

  15. Posted February 1, 2010 at 5:46 pm | Permalink

    telepathy….????

    બે કિનારા થઈને ઉભા તું અને હું
    હેતના સરવરની શોભા તું અને હું

    મૌનના કિલ્લોલમાં જીવી જતાં એ
    હોઠ પર લીધેલ ટેભા તું અને હું

    રાત કાળી કેટલી આવ્યા કરી, પણ
    સાંજ ને ઉષાની આભા તું અને હું

    કેડીઓ, ડુંગર, સમંદર પાર કરતાં
    મેળવીને બેય ખભ્ભા તું અને હું

    હંસલી ને હંસની પ્રિતી નિભાવી
    સ્વર્ગલોકે ઈન્દ્ર-રંભા તું અને હું


Post a Comment

Required fields are marked *
*
*

%d bloggers like this: