ચંદ્રથી દડી

 ♥ પંચમ શુક્લ

ચંદ્રથી દડી, કીડી પડી ભોંય,
(જાણે) ખેંચતી ધરા ના જોરથી હોય!

***

મુદ્રિકા ધરીને તર્જની સોહ્ય,
એટલે કનિષ્ઠા કૈં જ ના ખોય!

***

મિત્ર, અગ્નિ, ઇન્દ્રો, રૂદ્ર વા સોમ,
અશ્વિનો દૃશ્ય ત્યાં સર્વ સંમોહ્ય!

***

ખૂટતો નથી આ કલ્પના દોર,
કેટલું પરોવે શબ્દની સોય?

Advertisements

6 Comments

  1. Posted ઓગસ્ટ 8, 2007 at 6:03 એ એમ (am) | Permalink

    ખૂટતો નથી આ કલ્પના દોર,
    કેટલું પરોવે શબ્દની સોય?

    -ક્યા બાત હૈ…?! સરસ…

  2. Posted ઓગસ્ટ 9, 2007 at 5:36 પી એમ(pm) | Permalink

    ખૂટતો નથી આ કલ્પના દોર,
    કેટલું પરોવે શબ્દની સોય?

    વાહ વાહ…

  3. Posted ઓગસ્ટ 13, 2007 at 4:07 એ એમ (am) | Permalink

    મુદ્રિકા ધરીને તર્જની સોહ્ય,
    એટલે કનિષ્ઠા કૈં જ ના ખોય!

    સાચી વાત છે.

  4. NIRMISH THAKER
    Posted ઓગસ્ટ 16, 2007 at 1:01 પી એમ(pm) | Permalink

    simply superb ! MY HEARTIEST CONGRATULATIONS.
    NIRMISH THAKER

  5. Posted ઓગસ્ટ 17, 2007 at 2:40 એ એમ (am) | Permalink

    khutato nathi aa kalpana dor,
    kyathi parove shabdani soy !wah !
    (sorry,panchambhai !My guj.font
    is not working at this time).

  6. Pinki
    Posted ઓગસ્ટ 17, 2007 at 4:34 પી એમ(pm) | Permalink

    પંચમભાઈ,
    કલ્પનાનાં દોરને, શબ્દોની સોયમાં
    પરોવતાં જાઓ છો અને પાછા આવું લખો છો ?!!

    મુદ્રિકા ધરીને તર્જની સોહ્ય,
    એટલે કનિષ્ઠા કૈં જ ના ખોય!

    તમે પણ,
    પાછા કનિષ્ઠા બની જવા માંગો પણ
    તમે ધારણ કરેલી, મુદ્રિકા –
    તમારી કલ્પનાશક્તિ, સોહી જ ઊઠે છે.


Post a Comment

Required fields are marked *
*
*

%d bloggers like this: