♥ પંચમ શુક્લ
રડે દીકરો, ત્યાં ગળે ડૂમો બાઝે,
હૃદય બાપનું કંઠે આવી બિરાજે.
રહે સહેજ છાનાં જરા બેય ત્યાં તો,
ત્રૂટે હીબકાંઓ દ્વિગુણા અવાજે.
થયું શું, થશે શું, હવે શું કરીશું?
અકળ વેદના ચિત્ત મૂંગી કરાંજે.
લઈ ગોદમાં વ્હાલથી ભીંજવે જ્યાં,
અહમ્ બાપનો ટપકી-ટપકીને છાજે!
૧૦/૬/૨૦૦૯
Dedicated to: All first-time fathers’ first ‘babysitting‘ !
17 Comments
તમારી ગઝલથી કવિ સુંદરમની બાને લઈ ફોટો પડાવા જતાં ( જો મથાળું સાચું હોય તો.)
કવિતાનૂં સ્મરણ થયું, એક તરફ મા અને બીજે બાપ–આ બ્ન્નેમાંથી હમેશા કુણી કવિતાજ
મળે છે, જેમ તમારી છે…સરસ
હેપ્પી દિવાળી અને સાલમુબારક.
yees,
it’s very nice poem by Sundaram.
પિતા-પુત્ર વચ્ચેની લાગણીઓનાં તરંગોનાં આદોલનોને સચોટ રીતે રજૂ કરતો ભાવ.
પંચમભાઈ…તમને તેમજ તમારા પરિવારને દિવાળીની શુભેછાઓ. પિતાના પૂત્ર પ્રત્યેના વ્હાલ વિષે કાવ્યો ઓછાં લખાયાં છે. તમે સારો ન્યાય આપ્યો છે. ખૂબ સુંદર અભિવ્યકતિ. વર્ષ દરમ્યાન તમે વિવિધ રચનાઓ દ્વારા આનંદ આપ્યો છે તે બદલ ખૂબ ખૂબ ધન્યવાદ.
સુંદર મુસલસલ રચના… વેદના અને લાગણી સહિયારી ગતિ કરે છે… એ બેનું ભેગું નામ જ શું પ્રેમ હશે?
Very nice gazal with unique subject and well depicted!
Wish you all Happy Diwali & Prosperous New Year!!
Sudhir Patel.
લઈ ગોદમાં વ્હાલથી ભીંજવે જ્યાં,
અહમ્ બાપનો ટપકી-ટપકીને છાજે!….
Oh! So nicely said about the Father-Son Love….Enjoyed reading it on this Diwali Day.
Happy Diwali & Happy New Year to you, your Family & ALL the Visitors to this Blog>>>>CHANDRAVADAN
http://www.chandrapukar.wordpress.com
પિતા-પુત્ર વચ્ચેના અનોખા વાત્સલ્યની અનોખી રજુઆત. બહુ સુંદર.
લઈ ગોદમાં વ્હાલથી ભીંજવે જ્યાં,(પિતા)
અરે ગોદને મૂત્રથી ભીંજવે ત્યાં.(પુત્ર)
Fun part of babysitting. But now this fun is no longer there thanks to diapers.
બહું સુંદર ચિત્રણ બાપદિકરા વિષે આજકાલ ક્યાં આવું કાવ્યમાં જોવા મળે ?
થયું શું, થશે શું, હવે શું કરીશું?
અકળ વેદના ચિત્ત મૂંગી કરાંજે
પિતૃવાત્સલ્યની સુંદર રજૂઆત.
I can relate to every line! who else can pee over us and still make us smile!
-Vishvesh
http://vishvesh77.wordpress.com/
રહે સહેજ છાનાં જરા બેય ત્યાં તો,
ત્રૂટે હીબકાંઓ દ્વિગુણા અવાજે.
પંચમદા,
શબ્બીરને પ્રથમવાર ડે કેરમાં મૂકેલો ત્યારે..મારી આ હાલત હતી..
હું ડે કેરમામ ફોન કરુ, હું અહીયા રડું અને શબ્બીર્નો જોરથી રડવાનો અવાજ મને સંભળાઈ.ખરેખર હ્રદય્સ્પર્શી ભાવનમય રચના…
સપના
સંતાન પ્રેમની ઊર્મીઓ રેશમની દોરી વડે શ્રી પંચમભાઈએ ગૂંથી છે.પુત્રનાં આંખના અશ્રુને પિતાના હ્ર્દય ભાવથી
ઝીલવામાં આપ મૂઠી ઉંચેરા સાબીત થયાછો.ખૂબ ખૂબ અભિનંદન.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
I remember my past moments when you 2 brothers were kids.
Very nice poem.
वज्रादपि कठोराणि मृदुनि कुसुमादपि
પિતા ભલે વજ્રથી પણ કઠોર દેખાતા હોય પણ આંતરિક રીતે પુષ્પથી પણ કોમળ હોય છે. પિતાની પુત્ર માટેની લાગણી ખૂબ સુંદર રીતે રજુ કરી છે. આવા કાવ્યો આજકાલ લખાય છે જ ક્યાં???
Dhruv is veru lucky to get you as Father
પંડિત પુત્ર શત્રુ સમાન જેવી ચાણ્યકની
કહેવતો સામે આવું લાગણીપ્રધાન કાવ્ય…
લઈ ગોદમાં વ્હાલથી ભીંજવે જ્યાં,
અહમ્ બાપનો ટપકી-ટપકીને છાજે!
– સંઘર્ષ કરવાની પ્રેરણા આપે છે.
hmmm… !
keep it up…
now u can understand our situation.