♥ પંચમ શુક્લ
ગયો ઇસ્લાહ લેવા ને હતા ઉસ્તાદ પણ હાજર,
ગડી વાળેલ ગઝલો તોય રહી ગઈ જેબની અંદર.
હૃદયમાં મંદાક્રાંતા ને શિખરિણી શ્વાસમાં તો પણ,
કલમ પકડું ત્યાં લાગે છે લગાગાગાનો ભારે ડર.
ભલું થાજો આ મહેફિલનું નથી જેમાં કોઈ શ્રોતા,
કરે ચુપકીદી મારી, મારા હર અશઆરનો આદર.
વકાસેલું વદન મારું; હું મારા દિલમાં નીરખું છું,
નથી હું લાગતો પંડિત, નથી હું લાગતો શાયર!
પ્રભુ! ના કોરડો વીંઝો લથડતા બાળની ઉપર,
બિછાવો છંદનો ખોળો નીતરતો ભાવ છે સાદર.
૨૬-૦૧-૨૦૧૦
છંદોવિધાન: લગાગાગા લગાગાગા લગાગાગા લગાગાગા
♥ પંચમ શુક્લ
ખંધોલો દઈને તું ખેડવ, ખેડવ કમાડ કાઠું,
હૈયામાંથી હેત વહે નિત એવું પછાડ કાઠું.
સુખમાં દુઃખનો, દુઃખમાં સુખનો એવો કરી દે ભેગ,
ક્ષણ પણ ક્ષણમાં રહેવા માગે એવું વિતાડ કાઠું.
૨૮-૦૨-૨૦૧૦
ગુજરાતી સાહિત્ય અકાદમી (લંડન)
બ્રેન્ટ લાઈબ્રેરી સર્વિસીસના
સક્રિય સાથ સહકારમાં યોજે છે
“પાંગરેલી એક કૂંપળની કથા“
ગુજરાતી સાહિત્યના ધ્યાનાર્હ કવિ કૃષ્ણ દવે સાથે એક મજલિસ
કૃષ્ણ દવે (૪ સપ્ટેમ્બર, ૧૯૬૩)
શનિવાર, ૧૭ જુલાઈ ૨૦૧૦, ઠીક બપોરે ૨.૩૦ થી ૪.૩૦ કલાક
Coronet Parade, Ealing Road, Wembley, Middlesex, HA0 4BR
Tel: 020 8937 3560
સૌ સુહૃદોને આમંત્રણ
પ્રેષકઃ
ભદ્રા વડગામા, મહામંત્રી, ગુજરાતી સાહિત્ય અકાદમી (લંડન)
ગ્રંથાલય પરિસર સંદર્ભે આપની હાજરીની આગોતરી જાણ ઉપયોગી થશે: પંચમ શુક્લ (spancham@yahoo.com)
♥ પંચમ શુક્લ
સૂર્યનાં કરાળ રૂપે છે નિદાઘ,
યમ સ્વયં વિશાળ રૂપે છે નિદાઘ.
ઓસમાં વરાળ રૂપે છે નિદાઘ.
લૂ-માં સુપ્ત ઝાળ રૂપે છે નિદાઘ.
અંગ પર અળાઈ ખણખણી ઉઠે,
દૂઝતી ટંકશાળ રૂપે છે નિદાઘ.
પ્રાણીમાત્ર કોકડું વળે છતાં,
કૃધ્ધ કોટવાળ રૂપે છે નિદાઘ.
તરબતર પસીને, ક્યાંય ચેન નહીં,
પિંડ પર પસ્તાળ રૂપે છે નિદાઘ.
તન બદનથી દૂર થઈ જવા ચહે,
જાણે ઈંતેકાળ રૂપે નિદાઘ.
(પણ)
જ્યાં સુહાની સાંજની છડી ફરે,
રમ્ય રુદ્રમાળ રૂપે છે નિદાઘ!
૨૭-૦૪-૨૦૧૦
છંદોવિધાનઃ ગાલગા લગા લગા લગા લગા
નિદાઘઃ ઉનાળો, ગ્રીષ્મ
૧૫/૫/૨૦૧૦ના રોજ બ્રિટનનાં બાટલી (બેટલી) ગામે ડાયસ્પોરાના અગ્રણી શાયર અહમદ ગુલ સાહેબના કાવ્યસંચય ‘મૌનાલય’નું લોકાર્પણ થયું. એ પ્રસંગ બાદ શિપલીમાં આંખના નિષ્ણાત તબીબ ડો. ફારૂક ઘાંચીના ઘરે મહેમાન નવાજી માણી બ્રેડફર્ડથી લંડન પાછા ફરતાં બસ (કોચ)માં રચાયેલ પ્રસંગોચિત સ્વગતોક્તિ/પ્રવાસોક્તિ.
♥ પંચમ શુક્લ
લંડનથી પહેલી વાર બ્રેડફર્ડ જાઉં છું,
ને બાટલીનાં ગુલશને ગુલ થાઉં છું.
***
ક્ષણ એક ‘મૌનાલય’ મહીં બેઠો અને,
પળ પળ મને પોતે જ હું સંભળાઉં છું.
આ કૉચ મૉટર વૅ ઉપર દોડે ને હું,
લેસ્ટરશાયરના વુડ્સમાં ખોવાઉં છું.
જોયું હતું જે તેજ પાછું જોઉં છું,
પણ હું મને ચોમેરમાં પરખાઉં છું.
આ પૉન્ડ, આ પીળાશ- મે મહિનાનો ચાસ,
સૂરજના ફીશીંગરૉડથી ખેંચાઉં છું.
એકાદ નાનું વાદળું વરસી પડે,
તો લીલુંછમ ધરતી સમું ભીંજાઉં છું.
જૂની પુરાણી ફેન્સથી રક્ષાયેલા-
ઢોળાવે ઘેંટા શાંત ચરતાં જોઉં છું.
ઘોડાં નજર ત્રાંસી કરીને જોઈ લે,
ફડફડ થતા આ હોઠમાં શું ગાઉં છું?
વીજથાંભલા ને દેવળોની ટોચ પર,
ઝબકી જતાં કોઈ બિંબથી અંજાઉં છું.
***
ફારૂકદંપતિ આંખમાં એવું વસ્યા,
કે મેઘધનુ થઈ પથ ગગન પથરાઉં છું.
૧૬/૫/૨૦૧૦
નેશનલ એક્સપ્રેસ સર્વિસ ૫૬૧
જૂની પુરાણી ફેન્સથી રક્ષાયેલા ..
આ પૉન્ડ, આ પીળાશ ..
ઈન્ટરનેટ પરથી પૉસ્ટને અનુરૂપ છબીઓ અને પૉલ ગોઠવી આપવા માટે મારા વિદ્યાર્થી *** નો આભાર.
♥ પંચમ શુક્લ
કહે બાળકોઃ ‘ શું હોય આ પરબીડિયાં ? ‘
ને આપણે પણ યાદ કરવાની ઘડી આવી જતી કેઃ
‘ શું હતાં પરબીડિયાં ? ‘
પીળી બંડી, લીલું ખીસું, ગાંધી ટોપી
જેવો એનો વેશ દીઠાનું હતું આછું સ્મરણ!
એ જતાં ને આવતાં’તાં
લાલ કિલ્લાની વડી
કોઈ રહસ્યોની અટારીની
ખૂલી મ્હોં-ફાડથી.
એ લાલ કિલ્લાઓ હવે જર્જર દશામાં;
બારણાં બધ્ધાય જાણે ફોડીને
નાસી ગયાં પરબીડિયાં
ગુંદર લઈ ભૂતકાળનો!
ને આપણે ખાલી- અમસ્તું;
જીભ પરની લાળને
કી-બોર્ડ પર કાંતી લીધી,
હે રામ! કહીને
દોર સૂતરની
ગૂગલના ફીંડલે વીંટી લીધી.
પણ દીધો- સહુ બાળકોને,
દોર પર પરબીડિયાં બાંધી
જગત આકાશમાં
પાંખો પસારી
ઊડવાની મોજનો
ઊત્તર!
૧૯/૯/૨૦૦૯
♥ પંચમ શુક્લ
નથી થતી કવિતા કદી નિષ્પ્રાણ પૃથ્વિની,
નથી થતી અરે! આતપનાય કોપથી.
ભઠતા સૂર્યથી તપ્ત-સંતપ્ત
પંખીઓ બધાં
ઘટાટોપ વૃક્ષની શાતા મહીં
સાવ મૂંગા ઝોલે ચડે,
તેવે સમે ..
કાંટાળી વાડ ગૂંજે
તીતીઘોડાના તાન પલટે!
૪-૩-૨૦૧૦
♥ પંચમ શુક્લ
કદી એ ઝાઝું થાય ? થોડું થાય ?
ગધેડું ગંગા ન્હાય ઘોડું થાય ?
કહે એ: “ના શું થાય ? ચોક્કસ થાય !”
બને, કે – વહેલું થાય, મોડું થાય !
૧૯/૬/૦૯
છંદ-વિધાનઃ લગાગા ગાગાગાલ ગાગાગાલ
♥ પંચમ શુક્લ
ગુજલીશ બોલિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
ઑલરાઈટ રટિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
જલ્સાથી જીવિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
ભાષાને જીવાડિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
ઝીણું ઝણઝણિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
રૂડું રણઝણિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
ગોપીગીત ભજિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
કુચ મુચ્ કસિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
ભાવભીનું રડિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
બુન! ક્યાં ક્યાં દડિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ?
મુખિયાને મલિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
છટ્! છક છકિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
ભુરકસ ભળિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
વાંહેવાંહો દળિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
તાલે તાલી ઝિલિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
ઠેકે ઠેબું ઠેલિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
હાલ હચમચિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
સુધબુધ લચિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
ઓરું રે ઊપણિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
આઘું ઢગ ઢળિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
એવું રે ઊછળિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
કદી નવ શમિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
સીત્ સીત્ કરિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
સબરસ ઝરિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
કૂણું કણકણિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
મનમાં મલકિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
થાકી લોથ ઢળિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
તયેં ઘરે વળિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
કાલે પાછા મળિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ,
આથી વધુ કરિયેં ગોટપીટ ગોટપીટ.
૧૪-૦૨-૨૦૧૦
(A sublime alternative to clubbing for gracious Gujarati ladies and a place to preserve language and culture in their own way with subtle romanticism)
(પ્રકાશિતઃ ઑપિનિયન, માર્ચ ૨૦૧૦)
